شنبه، 15 آذر 1399 | 2020 Saturday 05 ,December  
گمانه‌زنی درباره تاثیر انتخاب ترامپ بر اقتصاد ایران همچنان ادامه دارد؛
نگاه ایران: از زمانی که نتیجه انتخابات آمریکا مشخص شد و ترامپ برخلاف انتظارها توانست در میدان مبارزه با کلینتون، پیروز شود، تحلیل های مختلفی از تاثیر سیاست های احتمالی ترامپ بر اقتصاد و بازار ایران مطرح شده است. یکی از این بازارها، مسکن است که تقریبا از سه سال گذشته به رکود رفته، اما برخی پیش بینی ها حاکی از آن است که به زودی شاهد رونق در بازار مسکن خواهیم بود و هم اکنون در دوران پیش رونق قرار داریم؛ اگرچه در مقابل، تحلیل هایی در قالب ادامه رکود مسکن در حال تقویت است. با توجه به این شرایط، این سوال مطرح است که آیا ترامپ می تواند در بازار مسکن ایران اثرگذار باشد و اگر پاسخ مثبت است، این تاثیر چگونه بروز خواهد کرد؟ شاید در این خصوص بد نباشد به حزبی که از دونالد ترامپ در ایام رقابت های انتخاباتی ریاست جمهوری آمریکا حمایت کرد، اشاره کنیم. ترامپ در کارزار انتخاباتی نفس گیر و طولانی و تحت حمایت مالی جمهوری خواهان، توانست هیلاری کلینتون، نامزد دموکرات ها را شکست دهد و به عنوان چهل و پنجمین رییس جمهور آمریکا انتخاب شود. حزب جمهوری خواه ایالات متحده آمریکا، یکی از دو حزب بزرگ این کشور است که به همراه حزب دموکرات ایالات متحده آمریکا، حکومت را در این کشور در دست دارد. جمهوری خواهان تاکنون ۱۹ رئیس جمهور در آمریکا داشته اند که اولین آنها آبراهام لینکلن و آخرین آنها در حال حاضر دونالد ترامپ است. برخلاف دموکرات ها که بسیار لیبرال و آزادی خواه هستند، جمهوری خواهان نوعا در دسته محافظه کاران قرار می گیرند؛ البته این بدان معنا نیست که همه مبانی سیاسی لیبرالیسم از نظر جمهوری خواهان رد می شود، بلکه اشاره به این موضوع دارد که تمایلات آنها بیشتر به سمت لیبرالیسم کلاسیک سوق دارد. خاستگاه جمهوری خواهان، شرکت های نفتی است و قدرتشان را از آن جا می گیرند. دفتر اکثریت شرکت های بزرگ نفتی آمریکا در تگزاس است؛ تا آن جا که ایالت تگزاس عموما به سود جمهوری خواهان رای می دهند و انتخابات تگزاس نیز با پیروزی ترامپ تمام شد. ترامپ 38 الکترال کالج این ایالت را به خود اختصاص داد. نکته بارز این ماجرا، دیدگاه نفتی ترامپ است. البته گفته می شود هارولد هُم، میلیاردر نفتی و رفیق نفتی ترامپ است و رییس جمهور تازه انتخاب شده آمریکا به تمام توصیه های او به دقت گوش می کند. هارولد هم، مالک یکی از شرکت های غول انرژی بین قاره ای است و چند ده برابر ترامپ میلیاردر ثروت دارد. او بخش زیادی از دارایی خود را از استخراج منابع شیل به دست آورده است. گفته می شود ترامپ مواضع نفت و انرژی و محیط زیستی خود را از هارولد هم کپی برداری می کند و برای آنها به مشورت هم اهمیت زیادی می دهد. هُم چندی پیش در گفت وگو با CNBC پیشنهاد شگفت انگیزی به دولت آتی آمریکا کرده است. وی گفته است: «دولت ایالات متحده آمریکا تاکنون هرچه در توان داشته برای مهار توان تولید نفت و ذغال سنگ آمریکا به کار گرفته است، اما در همین زمان دیگر کشورها بازار را اشباع کردند». او با یادآوری دوران اوباما عنوان کرده که «دولت سابق زمانی در آمریکا قدرت را به دست گرفت که تولید نفت کشور 4.5 میلیون بشکه در روز بود، اما در پایان دولت، تولید آمریکا روزانه 4.9 میلیون بشکه در روز است و این افزایش تولید نفت، چرخه عظیمی از اقتصاد را به راه انداخته است.» هارولد هُم، یکی از منابع چرخش ثروت در جامعه و به خصوص مناطق بیابانی را اجاره زمین برای استخراج نفت دانسته و تاکید کرده است که «دولت ترامپ باید قانون منع اکتشاف و استخراج نفت و ذغال سنگ را در زمین های ملی لغو کند.» هم، پیشرفت تکنولوژی استخراج شیل را یک انقلاب بدون بازگشت در صنعت نفت می داند و تاکید دارد که «نباید در مقابل آن ایستاد.» به واسطه همین دیدگاه ها، دونالد ترامپ نیز در شعارهای انتخاباتی خود بارها عنوان می کرد که «باید از منابع نفتی برای کارآفرینی و ایجاد اشتغال استفاده کرد.» به این ترتیب می توان گفت احتمالا از ۲۰ ژانویه ۲۰۱۷ که ترامپ به عنوان چهل و پنجمین رییس جمهور آمریکا سوگند یاد کند، فرمان تولید بیشتر نفت صادر شود. آمریکا طی چند سال اخیر سرمایه گذاری بالایی برای کاهش هزینه تولید نفت شیل داشته تا بتوانند خود را از نفت خاورمیانه بی نیاز کنند. تا جایی که برخی تحلیلگران معتقدند تا 8 سال پیش، هیچ کس به دلیل هزینه های بالای تولید نامی از شیل اویل نشنیده بود، اما اکنون با توسعه فناوری، جهش های  بزرگی در تولید شیل اویل اتفاق افتاده است. در کنار این ها، اتفاق دیگر، استفاده از ذخایر نفتی بود؛ به طوری که نه تنها نفت وارد نکردند، بلکه صادرات هم داشتند. در حال حاضر تولید نفت آمریکا به نزدیک 11 میلیون رسیده است. با این اوصاف، احتمال این که افزایش تولید نفت وجود داشته باشد، بسیار است؛ اتفاقی که می تواند باعث افت بیشتر قیمت نفت شود. در حالی که اوپک برای جلوگیری از افت قیمت نفت و بالا بردن قیمت ها، به دنبال فریز کردن تولید نفت است. به این ترتیب، افزایش تولید نفت آمریکا، کشورهایی را که اقتصادشان وابسته به نفت است، تحت تاثیر قرار می دهد. در این میان، با توجه به وابستگی اقتصاد ایران به درآمدهای نفتی، هر گونه نوسان در بازار نفت، روی متغیرهای کلان اقتصادی اثر دارد. به دنبال این تغییر، بازارهای داخلی و از جمله بازار مسکن نیز دستخوش تغییر خواهند شد. تحقیقات حاکی از آن است که میان قیمت مسکن و درآمدهای نفتی ارتباط مستقیم وجود دارد؛ به این شکل که زمانی که درآمد نفت افزایش پیدا می کند، قیمت مسکن هم بالا می رود، اما در مقابل، هنگام افت بالای درآمد نفت، قیمت مسکن به همان نسبت افت پیدا نمی کند. تحلیلگران معتقدند؛ «تاکنون علت اصلی رشد قیمت و رونق مسکن، افزایش قیمت نفت و پمپاژ نقدینگی حاصل از آن به این صنعت بوده است.» در همین حال، گزارش ها حاکی از آن است که افزایش قیمت نفت، افزایش اقتصاد زیرزمینی را در پی دارد و بهترین محل برای تطهیر منابع به دست آمده از فعالیت های زیرزمینی به علت نبود نظارت کافی، پولشویی در بازار مسکن است. بر این اساس، این موضوع به سرعت بر بازار مسکن و قیمت ها اثر خواهد گذاشت؛ به طوری که در هر دوره ای، رونق مسکن ابتدا از مناطق شمالی و املاک گران قیمت شروع شده و پس از مدت کوتاهی به بقیه مناطق تهران و دیگر نقاط کشور تعمیم می یابد. به این ترتیب، می توان گفت هر گونه تصمیم در رابطه با تولید نفت در دولت دونالد ترامپ، می تواند اثر مثبت یا منفی روی بازار مسکن ایران داشته باشد.
به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code