دوشنبه، 18 فروردین 1399 | 2020 Monday 06 ,April  
نگاه ایران: بررسی روند ۱۰ ساله سهم شاغلان با ساعت کار معمول ۴۹ ساعت و بیشتر نشان می دهد که این سهم روندی کاهشی داشته است. شاخص سهم شاغلان ۱۵ ساله و بیشتر با ساعت کار معمول ۴۹ ساعت و بیشتر، یکی از نماگرهای کار شایسته است که نشان می دهد در کشور چه سهمی از شاغلان بیشتر از استاندارد کار می کنند. چکیده نتایج آماری نیروی کار در بهار ۱۳۹۵ حاکی از آن است که ۳۹. ۵ درصد از نیروی کار کشور، ۴۹ ساعت و بیشتر از ساعات معمول کار می کنند که به تفکیک جنسیت، این نرخ برای مردان ۴۴. ۸ درصد و برای زنان ۱۴. ۴ درصد است. همچنین سهم شاغلان ۱۵ ساله و بیشتر با ساعت کار معمول ۴۹ ساعت و بیشتر در نقاط شهری ۴۰. ۱ درصد و در نقاط روستایی ۳۸ درصد اعلام شده است. اما گذشت ۱۰ سال و انتشار آمارهای فصلی و سالانه از نیروی کار بیانگر آن است که این شاخص در این مدت کاهش پیداکرده است؛ به طوری که در ۱۳۸۵ حدود ۴۵. ۴ درصد از نیروی کار کشور، ۴۹ ساعت و بیشتر از ساعات معمول کار می کردند. در این سال این نرخ برای مردان ۵۲. ۱ درصد و برای زنان ۱۶. ۵ درصد بود. همچنین گزارش مرکز آمار ایران نشان می دهد که در بهار ۱۳۹۳ حدود ۳۹. ۸ درصد و در بهار سال گذشته ۳۹ درصد از نیروی کار، ۴۹ ساعت و بیشتر، یعنی بیشتر از استاندارد ها کار می کردند. در این میان، کار شناسان بازار کار معتقدند که بالا بودن ساعات کار در ایران در برخی مشاغل در حالی است که کار مفید در کشور نسبت به سایر کشور ها (بر اساس آمارهای بالا) اندک است. به باور آن ها، بالا بودن ساعت کار در شرایطی که بهره وری پایین به دنبال داشته باشد، نتیجه ای جز استهلاک جسم و جان ندارد. بر اساس گزارشی که در سال ۱۳۹۰ منتشر شد، سرانه مفید کار در ایران سالانه ۸۰۰ ساعت است، درحالی که این میزان در ژاپن ۲۴۲۰ ساعت و در کره جنوبی ۱۹۰۰ ساعت است. همچنین این میزان در چین ۱۴۲۰ ساعت، آمریکا ۱۳۶۰ ساعت، ترکیه ۱۳۳۰ ساعت، پاکستان یک هزار و ۱۰۰ ساعت، افغانستان ۹۵۰ ساعت، آلمان ۱۷۰۰ ساعت، کویت ۶۰۰ ساعت و عربستان ۷۲۰ ساعت است. بر اساس این گزارش، متوسط کار روزانه در بخش دولتی در ایران ۱. ۴ ساعت و در بخش خصوصی ۲. ۶ ساعت است. از سوی دیگر، همه این آمار ها در شرایطی است که سهم اشتغال ناقص در طول ۱۰ سال گذشته افزایش یافته است. به عبارتی، سهم اشتغال ناقص در سال ۱۳۸۵ حدود ۷ درصد و در بهار سال جاری ۹. ۷ درصد گزارش شده است. این نسبت برای مردان در بهار امسال ۱۰. ۸ درصد و برای ۴. ۶ درصد است. افراد دارای اشتغال ناقص، تمام شاغلانی است که در هفته مرجع حاضر در سرکار یا غایب موقت از محل کار بوده و به دلایل اقتصادی نظیر رکود کاری، پیدا نکردن کار با ساعت کار بیشتر، قرار داشتن در فصل غیر کاری و... کمتر از ۴۴ ساعت کارکرده و خواهان و آماده برای انجام کار اضافی در هفته مرجع بوده اند.
به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code