اردوغان پس از کودتا؛
چاپ
داود-مبارکی2نگاه ایران/ سید داوود نجار مبارکی ترکیه بعد از فاجعه کودتا بر سر دوراهى راه انقلاب اسلامى و راه اتحادیه اروپا قرار گرفته است. بزعم من ترکیه بین رفتن به سمت انقلاب اسلامى و یا انتخاب مسیر اتحادیه اروپا دومى را انتخاب می کند. با آنکه گزاره هاى هشداردهنده این روزها بسیار شنیده ایم اما باید پذیرفت که یکى از عباراتى که از زبان بسیارى شنیده ایم یعنى "در ترکیه همیشه ارتش بنفع سکولاریسم وارد صحنه شده است" عبارتى است که با خرد دموکراتیک خوانش ندارد و سایه ارتش بعنوان چماق نظامیان بر سر سیاسیون بوده و همین نقطه افتراق ترکیه با دموکراسى هاى باسابقه و باثبات دیگر است که ارتش نهاد مستقلى نیست و ابزارى است در اختیار دولت. اگر کودتا ارتش ترکیه شکست نمیخورد دیگر تا دهه ها ترکیه رنگ دموکراسى انتخاباتى را نمی دید و شوى سیاسى مانند مصر را به جان میخرید. مسئله را باید باز و در بستر تاریخ دید؛ اردوغان مدیر استراتژیکى است که چه به عنوان شهردار استانبول و چه نخست وزیر و رییس جمهور ترکیه آنرا اثبات کرده است. هرچند اشتباهاتش را نمی توان از نظر دور داشت اما رشد اقتصادى ترکیه چشمگیر بوده است. بزعم من ترکیه راه تبدیل شدن به جمهورى پنجم فرانسه را به راه هاى دیگر ترجیح خواهد داد و در تاریخ از اردوغان بعنوان شارل دوگل ترکیه یاد خواهد شد. در فرانسه ؛ مردم رییس جمهور را انتخاب می کنند و او رییس حکومت و فرمانده کل قوا است و اوست که نخست وزیر را به پارلمان جهت تصدى زمام دولت معرفى میکند و این تغییرى است که اردوغان درصدد اجرایش در ترکیه است؛ یعنى تبدیل شدن از نظام پارلمانى به نظام ریاستى. اردوغان هم می تواند بعنوان رهبر حزب عدالت و توسعه درصدد حفظ قدرتش در کشور باشد و این امر تا جایی که حریم دموکراسى و آزادى را مشروع بداند عیب نیست و عیب آن است که ارتش به خود اجازه دخالت در تخاصمات داخلى غیرمسلحانه را بدهد و تا اردوغان و سیاست ترکیه وابسته به صندوق راى و حرکت آزاد احزاب باشد. نباید از آینده همسایه غربى ترسید؛ ترکیه باید هشدارها را در باب تحدید آزادى ها را جدى بگیرد تا مسیر توسعه اش به چاله ختم نگردد.
به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code