چهارشنبه، 09 مهر 1399 | 2020 Wednesday 30 ,September  
نگاه ایران: پوریا عالمی در ستون طنز روزنامه شرق نوشت: «سوفیا، ای عشق من... تو در زندگی و سیلاب حوادث برای من کشتی نجات هستی و بابای تو سوراخ بزرگی در این کشتی. سوفیا، ای گلابی من...تو در انتخابات زندگی من آرای خاموش هستی و من در تبلیغات انتخاباتی سعی می کنم آرای خاموشت را بیدار کنم... اما بابای تو کسی است که شرکت در من را تحریم کرده و رأیش را به من نمی دهد. سوفیا، ای دارچین روی شله زرد من... تو در وضعیت نا به سامان اقتصادی من یک تریلی پر از طلا هستی و بابای تو؟ بابای تو گمرک ترکیه است که تو را گرفته و طلاهات را بلوکه کرده و نمی گذارد تو به من برسی. سوفیا، ای لبوی شب های زمستانی من... تو سوییفت زندگی من هستی و با تو همه بانک ها و همه دنیا با من وارد مبادلات اقتصادی می شوند. بابای تو اما تیترهای روزنامه هاآرتص است و از باز شدن سوییفت تو به نفع جیب من ناراضی است. سوفیا، ای ته دیگ سیب زمینی رشته پلوی شب عید من... تو برای من صندلی های سازمان مللی که وقتی من سخنرانی می کنم مثل وقتی آقای احمدی نژاد سخنرانی می کرد و رهبران کشورهای دنیا سالن را ترک می کردند، بابای تو هم اتاق پذیرایی تان را ترک می کند. اما تو مثل آن صندلی های وفادار و دانا و باهوش که در سازمان ملل است به من چشم می دوزی و تا آخر سخنرانی من می نشینی سر جات. بابای تو اما متکی است که روی صندلی نشسته و یک طوری محکم کف می زند که صدای دستش توی سالن بپیچد و من ضایع شوم. سوفیا، ای لورن من... تو آن لحظه باشکوهی هستی که وزیر بهداشت خودش را می رساند بالای سر مریض سلبریتی و عکس سلفی اش را می اندازد و می رود سلبریتی بعدی را ویزیت و عکاسی کند. بابای تو اما سرعت اینترنت است و نمی گذارد عکس سلفی من و تو درست آپلود شود. سوفیا، ای گاز دوغ آبعلی من... تو در زندگی من تفاوت قیمت دلار و یورو با ریالی، که من هر چی می دوم به تو نمی رسم. اما بابای تو مثل جمشید بسم... در وسط چهارراه استانبول است که قیمت من را هی بالا و بالاتر می برد تا یکهو زیر پام را خالی کند و بخورم به زمین گرم. سوفیا، ای قند و شکر پرواز لوفتانزای من... تو در زندگی من شعرهای فریدون مشیری هستی و خیلی کیوتی. بابای تو اما تیتر روزنامه است که صبح به صبح بنده به جای سوخت دیزلی ازش استفاده می کنم و تا آخر شب مشتعلم نگه می دارد. سوفیا ، ای صددانه یاقوت من... تو ال سی هستی که من می خواهم باز کنم و بابات گمرکی است که نمی گذارد من عشق و ابزار کمک عاشقیم را ترخیص کنم و ١٢٠ درصد پول اضافه می خواهد چون می گوید عشق من به تو کالای لوکس محسوب می شود. سوفیا، ای بشکه نفت من... در اقیانوس زندگی من تو دکل نفت گم شده هستی و بابات اما پیت حلبی. سوفیا، ای ارز شناور من... تو اقتصاد من هستی. من می خواهم در زندگی ام با تو صادرات نفتی کنم و واردات غیرنفتی داشته باشم. بابای تو اما... بابای تو اما... امان از بابای تو... خلاصه امیدوارم این نامه به دستت برسد و پی به عشق داغ و بی مثال من ببری و متوجه بشوی که نسبت به تو چه حالت ازدواج خاصی دارم. من دوست دارم تنها میدون زندگی تو باشم سوفیا... دستخط بابای سوفیا در گوشه راست نامه: تو می دانی من روی ناموس و وطن و پرسپولیس حساسم؟ می دانی روی ال سی حساسم؟ حالا می خواهی ال سی خانواده من را باز کنی؟ یک سوفیایی نشانت بدهم... تو بیشتر از این که تو فکر درست کردن زندگی سوفیا باشی می خواهی زندگی من را خراب کنی؟ دارم برات... نتیجه گیری هیچ گاه نامه های عاشقانه تان را به در خانه معشوق نچسبانید. نتیجه گیری ٢ هیچ گاه در نامه های عاشقانه بابای طرف را مخاطب قرار ندهید. غیرمستقیم هم بهش اشاره نکنید. نتیجه گیری ٣ سیاست و اقتصاد و اینا پدر و مادر ندارند. پای همچین چیزهای بی پدر و مادری را به نامه های عاشقانه تان باز نکنید.»
به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code