چهارشنبه، 07 آبان 1399 | 2020 Wednesday 28 ,October  
 نگاه ایران/ حسین احمددوست: درمانگر و  مدرس دانشگاه ۲۹ مهرماه قسمت اول این یادداشت با عنوان «واقعیاتی در مورد سوءاستفاده کنندگان جنسی از کودکان»  (اینجا بخوانید)، همینطور قسمت دوم با عنوان «تاثیرات منفی سوءاستفاده جنسی بر زندگی کودکان» (اینجا بخوانید) 1 آبان ماه در نگاه ایران منتشر شد. اینک قسمت سوم این یادداشت از نظر مخاطبان می گذرد. یکی از چالش های اساسی در امر آموزش  مسائل جنسی برای کودکان ،نگرش و باورهای والدین است. گرچه هر باوری در خانواده  منبعث از ریشه های تاریخی، فرهنگی همان جامعه است. بااین حال این باور می تواند  به عنوان یک چالش  اصلی در مسیر آموزش تربیت جنسی کودکان قرار گیرد. عمده والدین تصور می کنند زمانی که کودکان در مورد مسائل جنسی چیزی ندانند، نبینند یا نشنوند، این انرژی جنسی نهفته باقی می ماند. معمولاً بهترین راه برای محافظت از کودکان را  دور نگه داشتن از اطلاعات جنسی می دانند، چراکه بر این باورند  آگاهی از مسائل جنسی، باعث عمل به رفتار جنسی می گردد. باوجود همه اختلافات و فراگیر بودن این باور در تمام جوامع، پژوهشگران و محققان حوزه های بهداشت مربوط به کودکان،  اذعان دارند که آگاهی در مورد مسائل جنسی به کودکان منجر به رفتارهای نامناسب در میان کودکان نمی شود، بلکه ناآگاهی باعث رفتار جنسی می گردد. امروزه برای همه مبرهن است که کودکان توسط رسانه های مختلف تحت بمباران اطلاعات جنسی هستند. و ضرورت آموزش امری است اجتناب ناپذیر، مسلماً  تعلیم و تربیت جنسی به معنای آموزش رفتارهای جنسی به کودکان نیست، بلکه انتقال نگرش، ارزش ها و احساسات مربوط به مرد بودن و زن بودن و آموزش انسان ها در ارتباط با اعضا و کارکرد بدن و محافظت از کودکان است تا  موقعیت های خطرناک با احتمال سوءاستفاده جنسی را تشخیص دهند و از این موقعیت ها خارج شوند. درصورتی که به کودکان اطلاعاتی مناسب با سطوح سنی آن ها داده نشده باشد کودکان اطلاعات و منابع همسالان و رسانه ها را ملاک قرار می دهند که معمولاً غلط و سردرگم کننده اند و این به تصور کودکان در مورد خودشان لطمه می زند.محققان به این نتیجه رسیده اند که تعلیم و تربیت جنسی باعث می شود کودکان نیاز به آزمایشگری جنسی را کاهش دهند و خویشتن دار باشند. از طرفی توجه فراوان رسانه ها والدین و متخصصین در حوزه پیشگیری از سوءاستفاده جنسی  باعث می شود بسیاری از روابط سالم و بی ضرر که هیچ انگیزه جنسی پشت آن نباشد، مظهر سوءاستفاده محسوب شود و فضای بی اعتمادی نسبت به رفتارهای عادی را گسترش دهد.گاهی اوقات  کودکان تحت پوشش برنامه های پیشگیری از سوءاستفاده جنسی، بسیار حساس می شوند و تماس های سالم و اتفاقی را نشانه سوءاستفاده می دانند، بنابراین در انتخاب افرادی که به آموزش مسائل جنسی می پردازند تعیین صلاحیت افراد بسیار ضروری است. تمرکز صرف بر معضل سوءاستفاده جنسی باعث خواهد شد از سایر مشکلات جنسی دوران کودکی غافل شویم  و در صورت عدم مقابله مؤثر رشد کودک تحت الشعاع قرار گیرد. در جوامع مختلف، خانواده ها به واسطه نگرش ها و ارزش های متفاوتشان دیدگاه های متفاوتی در مورد تعلیم و تربیت جنسی کودکان دارند و محتوای آموزشی آن ها باهم متفاوت است. محتوای آموزشی  باید مبتنی بر ارزش های جامعه و خانواده باشد. در این میان باید حساسیت های هر جامعه مورد لحاظ قرار گیرد و هر آنچه فرهنگ های دیگر به عنوان اصل آموزشی مدنظر قرار می دهند نمی تواند به خودی خود معیار هر جامعه ای باشد. اما توسعه سلامت روانی، محافظت و پیشگیری از خطرات مربوط به مسائل جنسی برای کودکان نقطه مشترک برنامه های آموزشی محسوب می شود. ضروری است عالمان دینی،  محققین روانشناسی و جامعه شناسی در مسیر رشد و حمایت از کودکان به فکر تدوین محتوای آموزشی مناسب باارزش ها و فرهنگ و آموزه های دینی موردپذیرشمان باشند. یقیناً سلامت روان کودکان اکنون و آینده کشور عزیزمان، مدیون تلاش های بزرگ سالان مسئول امروزمان خواهد بود. نگاه ایران: انتشار اخبار و یادداشت های دریافتی به معنای تایید محتوای آن نیست و صرفا جهت انجام رسالت مطبوعاتی و احترام به مخاطبان منتشر می شود.
به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code