پنجشنبه، 08 آبان 1399 | 2020 Thursday 29 ,October  
 چشم‌انداز کارآفرینی در رویداد سه‌روزه مد و لباس در گفتگو با نازنین مجلسی طراح لباس و مد
نگاه ایران/گروه اجتماعی: نازنین مجلسی را در حاشیه رویداد سه روزه کارآفرینی مد و لباس در منطقه آزاد انزلی ملاقات کردیم. او فارغ التحصیل رشته طراحی پارچه و لباس از دانشگاه الزهرا است. در سال 1383 فعالیت خود را به عنوان طراح لباس با بخش صنعتی آغاز کرد و در سال 1389 استودیوی طراحی لباس نازنین مجلسی را باهدف آشنایی و دسترسی علاقه مندان به لباس و مد راه اندازی کرده است. نازنین مجلسی تاکنون موفق به کسب رتبه اول در جشنواره بین المللی مد و لباس فجر سال 1391در بخش پوشاک بانوان و رتبه سوم در دومین جشنواره بین المللی فجر در بخش پوشاک فرم مردانه و همچنین رتبه اول در بخش طراحی پوشاک بانوان در جشنواره مد و لباس آبان شده است. او پرورش حس زیباشناختی مردم را از وظایف یک طراح می داند. گفت وگوی نگاه ایران با این طراح لباس و مد را در ادامه بخوانید

همچنان خبری از برندسازی نیست

روندی در سال های اخیر با موضوع بومی کردن بسیاری از امور شکل گرفته است. آیا در مورد لباس هم صدق می کند و اساساً بومی کردن در این زمینه شدنی است؟ برای کشور ما که در بخش های مختلف توانایی ها و پتانسیل خوبی دارد، بسیار مفید است. ازلحاظ فرهنگی  کارها و محصولات سنتی، تنوع زیادی در شهرهای مختلف ایران داریم. در نساجی، پارچه های متنوع در شهرهای مختلف ایران بافته می شود. با تمرکز و سرمایه گذاری در این بخش ها می توان در تولیدات از آن ها بهره مند شد.   مدها و اصولاً طراحی های لباس در ایران چقدر نشأت گرفته از روند عمومی جهان است؟ روند بسیار مؤثری در جهان جریان دارد. به طور مثال زمانی که مد سال 2017-18رونمایی و به بازار معرفی می شود به قدری فراگیر است و توسط کمپانی های بزرگ که کارخانه ها نساجی، طراحی و رنگرزی در اختیاردارند حمایت می شود که توانایی مقابله با آن به راحتی وجود ندارد. این مسئله تا بدان جا فراگیر و مؤثر است که حتی شرکت ها و تولیدی های کوچک تر خارجی از آن پیروی می کنند. اما خوشبختانه در داخل کشور در یک روند خودجوش مکان هایی به نام مزون به وجود آمد که آن ها به نوعی با این روند مقابله کردند و توانستند هرچند اندک روند خود را پیش ببرند. این روند تا آنجا ادامه یافت که حتی مردم به تدریج دیگر طرح های وارداتی از کشورهای ترکیه و چین را نپذیرفتند. درواقع ذائقه مردم اندک اندک تغییر کرد. پس ازاین پروسه تولیدکننده ها با دیدن این جنبش خودجوش احساس خطر کردند و با دعوت از طراحان داخلی تصمیم به استفاده از طرح های آن ها در کارهایشان گرفتند.   چرا لباس های طراحی داخل مورد استقبال عمومی قرار نمی گیرد؟ چه مقدار از این موضوع به مقوله هایی از قبیل عدم تنوع و بالا بودن قیمت و کیفیت برمی گردد؟ آیتم های کیفیت،مکان ارائه و قیمت محصول در موفقیت یا عدم موفقیت فروش یک کالا مؤثر است. ولی مورد اصلی مسئله برندینگ است که اغلب نادیده گرفته شده است. باید کاری روی کالاها انجام گیرد که ارزش افزوده ایجاد کند. هنوز برای محصولات، استانداردسازی و فضاسازی صورت نگرفته است  تا از محصول یک برند بسازد.   مقصودتان تمایزی است که بایستی یک کالا ایجاد کند تا کپی به نظر نیاید؟ نه، لزوماً این طور نیست. اگر دو کالای مشابه داشته باشیم و یکی با برند و دیگر بدون نام و نشان دو ارزش متفاوت ارائه داده ایم. اکثر کالاهای ایرانی دارای تنها یک نام و نشان هستند و با برند فاصله دارند. به عبارت دیگر، نه تنها نام و نشان آن ها شناخته شده نیست بلکه برند هم نیستند. برند مجموعه اتفاقاتی همچون مارکتینگ، طراحی، ایده و پیام، دیزاین و ...است که حول محصول شکل می گیرد. برند فارغ از نوع کالا، لباس، کفش و یا ماشین لباسشویی حامل پیام و ارزشی است که خریداری می کنید و شما با استفاده از آن کالا، پیام خود را به مخاطب انتقال می دهید.   مدیران کارخانه ها و مارکترها منتظر طراحی های پرسود برندهای خارجی هستند تا از آن ها کپی کنند هر تجارت چرخه ای دارد، مراحل پیش از تولید شامل فکر و طراحی، پس از آن تولید و سیستم های توزیع و ارتباطی و روابط عمومی و تبلیغات که پروسه پس از تولید هستند. درنهایت بالاخره کالا وارد بازار فروش می شود. کدام بخش از این سیکل در روند مد و لباس دچار مشکل است؟ مشکل، کامل نشدن پروسه است. مدیران کارخانه ها و مارکترها به گروه طراحی اطمینان ندارد. برای نمونه با مدیر مارکتر کارخانه ای کارکرده ام که ایده های نوینی داشت و کمپین های جذابی می گذاشت. با این حال اطمینان قلبی در خصوص ضرورت وجود این کارها نداشت. منتظر طراحی های پرسود برندهای خارجی هستند تا از آن ها کپی کنند و به سود برسند. ترجیح داده می شود روال قدیم را با ریسک کمتر ادامه دهند. البته دراین بین فارغ التحصیلان دانشگاه هم بدون دانش از دانشگاه فارغ التحصیل می شوند. کارخانه دار هم نمی تواند ریسک کند.

تولیدکنندگان ما همیشه یک یا دو فصل از مد جهانی عقب هستند

به نظر می رسد افراد تأثیرگذار در این حوزه مثل طراحان، شرکت ها و توزیع کننده ها در حیطه مد و لباس یا نبض بازار را ندارند یا آنکه با تأخیر آن را حس می کنند، دلیل این موضوع کمبود دانش یا عدم رصد بازار است و یا مشکلات دیگری وجود دارد؟ به دلیل رشد وسایل ارتباط جمعی، اکثر افراد علی الخصوص بانوان علاقه مند به حیطه مد و لباس، به صورت آنلاین شوهای لباس را پیگیری می کنند. در حقیقت در صنعت مد، سایت هایی وجود دارد که اطلاعات در مورد پارچه ها را با جزییات و رنگ ها و استایل های به روز باقیمت های بالا به فروش می رسانند. کمپانی های بزرگ مثل زارا و منگو و کمپانی های مشابه در بخش فست فشن این اطلاعات را خریداری و از آن ها بسیار خوب استفاده می کنند. تولیدکنندگان ما در جریان این اتفاقات نیستند. کمپانی های خارجی اطلاعات را دریافت کرده اند و مدل هایشان را طراحی کرده اند ولی ما منتظر هستیم ببینیم چه اتفاقی می افتد و تکرارش کنیم. وقفه زمانی همیشه یک و یا دو فصل برای ما وجود دارد. مگر اینکه سفارش محصولات در خارج از ایران گذاشته شود.   چگونه فعالیت در شبکه های اجتماعی و اینترنت به رونق کسب وکارها علی الخصوص رویدادهای استارتاپی کمک می کند؟ دنیا به سمت پرورش ایده می رود. اجرای کار به اندازه ایده و مدیریت آن اهمیت ندارد. همه چیز به فکر برمی گردد. ژاپن در حال حاضر متخصص صادر نمی کند، تنها مدیر تولید می کند. همه چیز به  سیستم های مدیریتی و خدمات و نوع تبدیل ایده به محصول و خدماتی که می شود ایجاد کرد بازمی گردد. آشنایی ذهن مردم با ایده ها، بستر مناسبی برای بروز خلاقیت است.

با ارتباط فرهنگی می توان با کشورهای دیگر به اشتراک رسید

برای اینکه یک روند یا پروسه مانند جهان مدرن در خصوص لباس داشته باشیم، چگونه باید عمل کنیم؟ صرف نظر از محدودیت های موجود در کشورمان کارهای زیرساختی زیادی در حال انجام است. افزایش این گونه فعالیت ها ما را بهتر به نتیجه می رساند. به طور مثال هفته فرهنگی ایران و استرالیا در پیش است که به صورت زیرساختی آشنایی فرهنگ های مختلف باهم را در پی دارد. همه چیز به سمت ساده تر شدن می رود و این ساده شدن اشتراک بیشتری ایجاد می کند. با ارتباط فرهنگی می توان با کشورهای دیگر به اشتراک رسید.

عقب بودن حدود نیم قرن از همه چیز ناراحت کننده است

نظرتان درباره برگزاری رویدادهایی همچون استارتاپ ویکند چیست و چطور می تواند در روند ایده پردازی مؤثر باشد؟ از اینکه این اتفاق در جایی غیر از پایتخت و در استان گیلان افتاد بسیار خوشحالم. همیشه گام اول بسیار مهم است. رسیدن به نتیجه در طول کار به وسیله مسیر تعیین می شود. اتفاقات پیش بینی نشده و کاستی ها قابل اغماض است ولی جسارت و همت انجام کار قابل تحسین است. عقب بودن حدود نیم قرن از همه چیز ناراحت کننده است. وجود ایده های خیلی خوب در شهرستان و اهمال در زمینه کسب وکار در شهرستان ها وجود داد و به همین دلیل بسیار خوشحالم که این اتفاق توسط تیم خلاق و جوان در گیلان و نه پایتخت افتاد.

ابراز خوشحالی از برگزاری رویداد  کارآفرینی مد و لباس در گیلان 

وجود ایده های خیلی خوب در شهرستان و اهمال در زمینه کسب وکار در شهرستان ها وجود داد و به همین دلیل بسیار خوشحالم که این اتفاق توسط تیم خلاق و جوان در گیلان و نه پایتخت افتاد.
به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code