سه شنبه، 01 بهمن 1398 | 2020 Tuesday 21 ,January  
اندر حکایت بعضی نشریات استان:
پیمان-برنجیپیمان برنجی * در اینکه گیلان یکی از معدود استان هایی ست که در آن نشریات فراوانی منتشر می شود و آمار فراوانی نشریات در این استان باعث فخر مسولان امر است ، حرفی نیست …؛ ولی آیا “کمیت ” می تواند به تنهایی بار این عنوان پرطمطراق را به دوش بکشاند ؟ …آیادر این میان کسی ناظر و قضاوت کننده “کیفیت ” این همه تعدد و فراوانی نشریات در این استان هست یا خیر ؟ کافی است سری به محل فروش نشریاتمان بزنید و فقط و فقط به تیتر اصلی یک روز این قبیل نشریات دقت کنید ،که اگر خبر مهمی روز گذشته مثلا در کشور یا استان اتفاق افتاده باشد که تیتر اصلی خبرگزاری ها و سایت های خبری شده ، این نشریات عزیز و مورد اشاره ما ” تیتر یک ” شان همه مثل هم عینا و ” کپی پیست ” شده آن خبر مهم است! انگار نه انگار که هنر ” تیتر زدن ” یکی از بدیهیات فن روزنامه نگاری است ووظیفه هر مطبعه ست که تیتر نشریه اش را از دیگران کپی نکند و از هنر روزنامه نگاران خودش در این میان بهره ببرد. اما وقتی ویترین نشریه ایی به این بدسلیقگی باشد ،از محتوی و مطالب داخل آن نشریه چه انتظاری هست؟ نشریات استان پر از مطالب کپی ست.مطلب تولیدی نشریات بسیار بسیار اندک و ناچیز است .آدم گاهی فکر می کند اگر این خبرگزاری ها و سایت های خبری رنگارنگ نبودند تکلیف نشریات استانمان مثلا چه می شد ؟ منابع خبری شان آن موقع از کجا بود؟ از طرف دیگر این سوال مطرح است که ملاک و معیار خبرنگار و روزنامه نگار بودن برای اداره ارشاد اسلامی استان چه مولفه هایی ست؟ آیا هر که بتواند پای نشست های خبری مسولان استان بنشیند و حرف های آن مقام محترم را تبدیل به یک متن فرمایشی کند ، خبرنگار است؟ اضافه کردن ” وی افزود ” ، ” وی اضافه کرد ” ، ” گفتنی است ” و… هنر نیست که ؟! این کار را میرزا بنویس های جلوی دادگستری و اداره پست هم بخوبی قادر به انجامشان هستند و چه فرقی با آنها دارند بعضی از همکاران رسانه ایی ما؟ حلقه مفقوده در این میان عدم خلاقیت و سواد رسانه ایی عده ای از همکاران ماست .همکارانی که مطبعه شان را اگر از سر اتفاق ورق بزنید ، براحتی متوجه می شوید که اصلا مطالعه جزیی از زندگی شان نیست و یا نشریات کشور را حتی ورق هم نمی زنند! و اصلا نمی دانند که نرم های روزنامه نگاری هر روز در حال تغییر است ومدیاهای گوناگونی که این روزها به راحتی در دسترس هرکس است ، سطح سلیقه ی مردم را بالا برده و توقع شان از خبر خوانی نه این ” روزی نامه ” هایی ست که بر سردکه های روزنامه فروشی ها ی استان آویزان است! وقتی گل سرسبد ادارات و استانداری و ارشاد و… این عزیزان میرزا بنویس هستند ، چه جای گله است. متولی خود اینچنین می خواهد . *روزنامه نگار
به اشتراک بگذارید:

نظر شما:

security code