| شنبه، 27 دی 1399
  نگاه ایران:امروز دوشنبه آغازگر روزهای پرهیجان اعلام برندگان برترین جایزه علمی جهان است که تا ساعاتی دیگر با معرفی برنده بخش فیزیولوژی یا پزشکی شروع می شود. جایزه نوبل فیزیولوژی یا پزشکی که توسط بنیاد نوبل اداره می شود، هر سال برای اکتشافات بزرگ در زمینه های علوم حیات و پزشکی اهدا می شود. جایزه نوبل پزشکی 2014 مشترکا به «جان او کی یف» آمریکایی، «می بریت موزر» و «ادوارد موزر» نروژی برای اکتشاف سلولهایی که سیستمهای مکان یابی در مغز را تشکیل می دهند، اختصاص یافته بود. این جایزه یکی از پنج جایزه نوبل است که توسط آلفرد نوبل، شیمیدان سوئدی و مخترع دینامیک در وصیتنامه اش ذکر شده است. نوبل به شخصه به فیزیولوژی تجربی علاقه مند بود و قصد داشت جایزه ای را برای پیشرفت اکتشافات علمی در آزمایشگاه ها تاسیس کند. جایزه نوبل طی مراسمی که سالانه برگزار می شود، 10 دسامبر (19 آذر) مصادف با سالگرد مرگ نوبل به همراه یک دیپلم و یک گواهی برای جایزه نقدی به برندگان اهدا می شود. روی مدال طلای نوبل پزشکی تصویری مشابه مدالهای نوبل فیزیک، شیمی و ادبیات است اما پشت آن برای هر مدال متفاوت است. تا سال 2014، 105 جایزه نوبل در بخش پزشکی به 206 مرد و 11 زن اعطا شده است. اگرچه این جایزه در زمان جنگ جهانی اول (1918-1914) و جنگ جهانی دوم (1945-1939) شامل سال های 1915، 1916، 1917، 1918، 1921، 1925، 1940، 1941 و 1942 میلادی، اهدا نشد.   نخستین ها و ترین های نوبل نخستین جایزه نوبل پزشکی در سال 1901 به امیل آدلف فون برینگ آلمانی برای کار در زمینه سرم درمانی و تولید واکسن ضد دیفتری اعطا شد. نخستین زنی که موفق به دریافت جایزه نوبل پزشکی شد، کرتی کوری بود که در سال 1947 به دلیل ایفای نقش در تشریح متابولیسم گلوکز که در بسیاری از جبنه های پزشکی از جمله درمان دیابت اهمیت دارد، توانست این مدال را از آن خود کند. «فردریک بانتینگ» در سن 32 سالگی با کشف انسولین موفق به دریافت جایزه نوبل پزشکی 1923 شد و عنوان جوان ترین دریافت کننده جایزه این بخش را به نام خود ثبت کرد. «پیتون راس» با دریافت جایزه نوبل پزشکی 1966 در سن 87 سالگی، نام خود را بعنوان مسن ترین دریافت کننده جایزه این بخش ثبت کرد. میانگین سنی دریافت کنندگان جایزه نوبل پزشکی از 1901 تا 2014 میلادی 58 سال است. اغلب دریافت کنندگان جایزه نوبل پزشکی متولد 21 مه (هفت برنده) و 28 فوریه (هشت برنده) هستند.   جوایز بحث برانگیز نوبل برخی جوایز بحث برانگیز بوده اند، از جمله مدال آنتونیو اگاس مونیز در سال 1949 برای برداشتن قشر جلوی مغز (پروفرونتال لاکتومی) که با وجود اعتراضات جامعه پزشکی به وی اعطا شد. از دیگر جنجال هایی که منجر به اختلاف در انتخاب افراد برای جایزه، نوبل 1952 برای سلمان واکسمان بود که علیه وی طرح دعوی شد و حق ثبت اختراع بین وی و همکارش در این کشف، آلبرت شاتز که نامی از وی در جایزه برده نشده بود، تقسیم شد. نوبل پزشکی 1962 جیمز واتسون، فرانسس کریک و موریس ویلکینز برای کار پیشگامانه در زمینه ساختار و ویژگیهای دی ان ای، کار سایر دانشمندان از جمله اوسوالد آوری و روزالیند فرانکیلن که در زمان نامزد شدن از دنیا رفته بودند، در نظر گرفته نشد. از آن جایی که قوانین جایزه نوبل نام نویسی از مردگان را ممنوع کرده است، طول عمر یک دارای ارزشمند است؛ زیرا ممکن است این جایزه 50 سال پس از کشف به دانشمند اهدا شود. همچنین این جایزه به بیشتر از سه نفر اعطا نخواهد شد و از آنجایی که در نیم قرن اخیر تمایل دانشمندان به کار تیمی افزایش یافته است، این قانون منجر به محرومیت های بحث برانگیزی شده است.   برندگان نوبل خانوادگی: زن و شوهر: «گرتی کوری» و «کارل کوری» در سال 1947 میلادی؛ پدر و پسر : «هانس فون اویلر چلپین» نوبل شیمی و «اولف فون اویلر» نوبل پزشکی، «آرتور کورنبرگ» نوبل پزشکی و «راجر کورنبرگ» نوبل شیمی؛ برادر: «یان تینبرگن» نوبل اقتصاد و «نیکولاس تینبرگن» نوبل پزشکی، «می بریت موزر» و «ادوارد موزر» نوبل پزشکی   ممنوعیت دریافت جایزه نوبل: «آدولف هیتلر» دریافت جایزه نوبل را برای سه محقق آلمانی ممنوع اعلام کرد که این افراد شامل «گرهارد دوماگ» برنده جایزه نوبل پزشکی 1939، «ریچارد کان» برنده نوبل شیمی 1938 و «آدولف بوتانت» برنده نوبل شیمی 1939 بودند.
به اشتراک بگذارید:

نگاه شما:

security code