| شنبه، 13 آذر 1400
نگاه ایران: انتقال رسوبات از طریق رودخانه های ورودی به تالاب و ته نشینی مواد معلق در آن موجب کاهش عمر طبیعی تالاب انزلی و مرگ زودرس آن شده است. تالاب انزلی از جمله مناظر آبی زیبایی است که در سواحل جنوبی دریای خزر و گیلان واقع شده و تا چند دهه قبل بالغ بر ۱۸۰ تا ۲۰۰ کیلومتر مربع وسعت داشت که با توجه به عدم تعیین حریم تالاب برآورد دقیقی از وسعت فعلی آن در دسترس نیست. اکنون بخش هایی از این پهنه آبی محل زمستان گذرانی گروهی از پرندگان مهاجری است که از مناطق سردسیر سیبری و دیگر مناطق به تالاب انزلی مهاجرت می کنند. تالاب ها به عنوان شاهکار خلقت آفرینش دارای جایگاه ویژه و ظرفیت های منحصربه فرد و ناشناخته ای هستند و می توان به وجود گیاهان و موجودات مختلف آبزی آن به عنوان پالایشگاه طبیعی اشاره کرد. تالاب انزلی با دارا بودن مناظر کمیاب و بدیع موجود در آن همواره جاذبه خاصی برای علاقمندان طبیعت فراهم کرده است. جلوگیری از ورود رسوبات معلق و جلوگیری از ته نشین شدن رسوبات در اسکله بندرانزلی و امکان بهره گیری از رسوبات ته نشین شده در صنایع مختلف نمونه های دیگر از کارکرد تالاب انزلی است. هر ساله مقادیر قابل توجهی از فاضلاب خانگی شهرستان های رشت،انزلی، صومعه سرا، فومن و ماسال وارد تالاب می شود و یکی از آلوده ترین رودخانه های منتهی به تالاب انزلی رودخانه پیربازار است که علاوه بر رسوبات حوضه جنوب گیلان و فاضلاب های صنعتی، فاضلاب شهرستان رشت را به این پهنه طبیعی وارد می کند. رودخانه زرجوب رشت آلوده ترین رودخانه جهان است که در مسیر حرکت به تالاب پذیرای فاضلاب تعداد زیادی واحد صنعتی و کارخانه های متعدد و پساب های اراضی کشاورزی است. شکار بی رویه برای تامین غذایی و گذران اقتصادی که منجر به کاهش جمعیت گونه های وابسته به تالاب می شود و مشخص نبودن حریم تالاب و... از جمله عوامل تهدید کننده تالاب انزلی است. گیاه آزولا به دلیل عدم مدیریت صحیح در بهره برداری از آن تبدیل به معضلی برای تالاب انزلی و حاشیه آن شده در حالی که یکی از بهترین منابع غذایی برای دام و طیور است.   مرگ زودرس تالاب انزلی کار شناس ارشد خاک و پی، درباره تالاب انزلی اظهار کرد: احداث تله های رسوب گیر در موقعیت های مناسب برای کنترل سریع رسوبات ورودی تالاب، بازگشایی آبراهه های مسدود شده و احیای رگ های حیاتی تالاب از جمله راهکار بهبود شرایط تالاب است. محمدباقر ابراهیمی رعایت حق آبه زیست محیطی تالاب و تامین حداقل آب مورد نیاز آن را از دیگر راهکار بهبود تالاب عنوان کرد و گفت: کنترل مصرف سموم و کودهای شیمیایی در اراضی بالادست تالاب تاثیرگذار است. وی اجرای طرح های آبخیزداری در سطح حوضه آبریز و کنترل رسوبات در سطح حوضه، اجرای طرح های مهندسی رودخانه در بازه های ناسبامان از رودخانه های منتهی به تالاب برای کنترل رسوبات رودخانه ای و مهار سیلاب را از اقدام های بلند مدت ذکر کرد. این کار شناس ارشد خاک و پی، تصریح کرد: تجربه تلخ تاریخ چند دهه گذشته موید این نکته است که هر گاه اقدامی برای احیای تالاب انزلی انجام شود بلافاصله به بهانه ضرورت مطالعات جامع عملیات مذکور تعطیل می شود. وی تداوم اجرای طرح پروژه احیای تالاب را امری مهم دانست و خاطرنشان کرد: اکنون بیش از یک میلیارد تن گل و لای ناشی از رسوبات حاصل ده ها سال شست وشوی، ۳ هزار و ۷۰۰ کیلومتر به خاک حوضه های آبریز و ۱۱ رودخانه منتهی به آن در تالاب انزلی ته نشین شده است. ابراهیمی یادآور شد: تا چند دهه گذشته متوسط عمق تالاب انزلی چندین متر بود اما اکنون با ته نشین شدن رسوبات عمق آن به کمتر از دو متر رسیده است. وی انتقال مواد رسوباتی از طریق رودخانه های ورودی به تالاب و ته نشینی مواد معلق در آن را از دلایل کاهش عمر طبیعی تالاب انزلی و مرگ زودرس آن دانست. این مسئول متذکر شد: رسوبات حوضه آبخیز تالاب انزلی به طور فزاینده ای در حال افزایش بوده و به دلیل ضعف عملیات آبخیزداری و تخریب بیش از اندازه جنگل و مراتع حوضه آن، سالانه ۵۸۵ هزار تن خاک به صورت رسوب وارد تالاب انزلی می شود. وی تداوم وضعیت ورود مواد رسوبات به تالاب و حاشیه آن را موجب کوچک ترین تالاب زیبا و بین المللی انزلی عنوان کرد.
به اشتراک بگذارید:

نگاه شما:

security code