| شنبه، 13 آذر 1400
[caption id="attachment_10594" align="alignnone" width="127"] هامان اصولی تالش*[/caption] شاید بسیاری از مهندسین، خصوصا آندسته از همکارانی که از خیل مهندسین جوان هستند از فاجعه زلزله سال ۶۹ رودبار-منجیل تصویری در ذهن نداشته باشند ولی قاعدتا مهندسان پابه سن گذاشته می باید تصاویر آن فاجعه را به خوبی به یاد داشته باشند و یا شاید بنا بر عادت، حوادث تلخ در پشت خاطرات دیگر زندگی به فراموشی سپرده شده باشد. اما یادآوری این حادثه به ما هشدار می دهد که در صورت عدم رعایت موازین و اصول مهندسی در طراحی و اجرای ساختمان ها ویا عدم وجود مقررات و نظام مهندسی فراگیر و واجب الاجرا و همچنین مجموعه ویا سازمان قانونمندی که بر رعایت این اصول در طراحی وساخت نظارت داشته باشد، می تواند موجب آثار سوء وخسارات غیرقابل جبرانی برای جامعه شود. شاید جامعه مهندسان، خصوصا مهندسان عمران می باید بسیار بیشتر از دیگران نگران و دلواپس تکرار چنین حوادثی باشند چراکه بیشتر نقاط استان گیلان در ناحیه با خطر زلزله خیزی بالا قرار دارد و مهندسان عمران علاوه بر آنکه می باید نگران آسیب هایی که در حادثه زلزله رودبار-منجیل برای ساکنین آن دوشهر وروستاهای آن منطقه پیش آمد باشند می بایست نگرانی به مراتب بزرگ تر ومهمتری نیز داشته باشند وآن، عواقب و مسئولیت های شغلی ناشی از خرابی احتمالی ساختمانهایی است که آن ها در قالب مهندس طراح و ناظر گواهی و تایید نموده اند. در اواخر دهه شصت به ندرت در شهر رشت ساختمان مسکونی به بلندی۳ویا ۴ طبقه وجود داشت و اغلب همشهریان عزیز در ساختمانهای ویلایی و گاه بعضا در ساختمانهایی به بلندی دو تا سه طبقه سکونت داشتند. ولی در سالهای اخیر با توجه به رشد جمعیت رشت و متداول شدن ساخت وساز ساختمانهای بلند در بسیاری از نقاط شهر مسلما بازتاب تکرار حادثه ای به بزرگی زلزله رودبار-منجیل بسیار متفاوت از آنچه که در آن سال در شهرمان رشت شاهد بوده ایم خواهد بود. این موضوع می بایست همواره در ذهن و خاطر مهندسان خصوصا مهندسان عمران قرار داشته باشد تا در تایید نقشه ها و نظارت کارهایی که قبول مسئولیت می کنند بسیار محتاط و مسئولانه عمل نمایند. خوشبختانه پس از زلزله سال ۶۹ رودبار و تصویب قانون نظام مهندسی در سال ۱۳۷۴ و تشکیل سازمان نظام مهندسی ساختمان و و نظارت براجرای صحیح قوانین و مقررات ملی، به وضعیت آشفته ساخت و ساز در آن سال ها سروسامانی داده شده و روزبروز وضعیت ساخت و ساز ها وکیفیت آن ها چه از لحاظ طراحی و چه از لحاظ اجرا به استاندارد ها نزدیک تر شده است. هرچند هنوز از استاندارد ها وتکنولوژی نوین ساخت واجرا فاصله داریم و با گذشت بیست سال از تصویب قانون نظام مهندسی ساختمان، همچنان از اجرایی نمودن بخش های مهمی از آن ناتوان بوده ایم، ولی می بایست وجود این قانون و سازمان نظام مهندسی را غنیمت شمرده و تمام هم وغم خود را معطوف به دستیابی به راهکارهایی برای اجرایی شدن قوانین و اهداف این سازمان بنماییم. با این کار هم از منافع جامعه و هم از منافع اعضای سازمان پاسداری نموده ایم و شاید بتوانیم پس از بیست سال از تصویب این قانون، مهندسین این قشر متخصص و ارزشمند کشور را که در طول این سال ها مورد بی مهری مسئولان قرار گرفته اند هرچند که تعداد زیادی از مسئولان کشوری از میان همین مهندسان هستند- به اعتبار و جایگاه واقعی خود درجامعه برسانیم. *کار شناس ارشد سازه- کاندیدای انتخابات هیات مدیره نظام مهندسی ساختمان گیلان کد ۳۰۴
به اشتراک بگذارید:

نگاه شما:

security code